Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ
(Ἰωάν. 9, 1-38)
Τυφλός ἐκ γενετῆς εἶναι αὐτός πού θεραπεύεται ἀπό τόν Κύριο. Καί αὐτός πού εἶχε τή δυνατότητα νά δίνει τό φῶς στούς τυφλούς εἶναι τό ἀποδεικτικό στοιχεῖο τῆς μεσσιανικότητός του. Σημάδι μιᾶ καινούργιας πραγματικότητος πού ἐγκαινιάζει ἡ παρουσία ἀνάμεσά μας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ μέσα ντυμένος τήν ἀνθρώπινη φύση βρίσκεται κοντά στόν ἄνθρωπο. Εἶναι κοντά στό κάθε πρόβλημα προσφέροντας τήν βοήθειά Του. Καί δέν εἶναι μονάχα θεραπευτική ἡ προσφορά του, δέν εἶναι ἕνας γιατρός ἔστω καί ἀσυναγώνιστος. Ὁ Χριστός πέρα ἀπό τή συμπάθεια πού δείχνει στόν κάθε δυστυχισμένο εἶναι “τό Φῶς τοῦ κόσμου” πού μέσα ἀπό τή λάμψη του δείχνει τή νέα ζωή πού προσφέρει στόν κόσμο.
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ θεότητά Του, δέν ἀναγνωρίζεται εὔκολα ἀπό τόν κόσμο. Καί αὐτό ἔχει τήν ἐξήγησή του. Ὁ Χριστός δέν ἔρχεται οὔτε μέ δυναμική εἰσβολή ἀπαιτώντας ἐξουσιαστική ἀναγνώριση, οὔτε ἦρθε σάν ἕνας δάσκαλος μέσα στούς πολλούς, πού ὑπῆρχαν φέρνοντας ἕνα γλυκανάλατο ἰδεολόγημα, ἤ δημιουργός μιᾶς τοπικῆς ἐπαναστατικῆς κινήσεως. Ὅλα αὐτά δέν ἔχουν σχέση μέ τό Πρόσωπο τοῦ Χριστοῡ. Ἡ παρουσία Του εἶναι ἁπλή, ἡ διδαχή Του Καινή (καινούργια), ἡ μαθητεία πού ἀπαιτεῖ θυσιαστική. Καί ἐδῶ εἶναι ἡ δυσκολία.
Ἄν σταθοῦμε στήν διατύπωση τῆς περικοπῆς, ὅπως τήν διασώζει ὁ Ἰωάννης, μποροῦμε νά τό διαπιστώσουμε αὐτό εὔκολα: ” εἰς κρίμα ἐγώ εἰς τόν κόσμον τοῦτον ἦλθον, ἵνα οἱ μή βλέποντες βλέπωσι καί οἱ βλέποντες τυφλοί γένωνται” (στίχ. 39). Στήν ἀντινομία αὐτή φαίνεται ἡ ἀνάγκη νά βρίσκονται σέ διαρκῆ ἐγρήγορση τά πνευματικά μας αἰσθητήρια γιά νά μποροῦμε νά αἰσθανόμαστε τό Φῶς τοῦ Χριστοῦ.
Κήρυγμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Φιοράκη (πΚΦ) τὸν Μάιο τοῦ 2001 · Ψηφιακὴ ἐπιμέλεια: fiorakis.org, 2026.
