Κυριακὴ τοῦ Πάσχα
(Ἰωάν 1, 1-17)
Ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τό θρίαμβο τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας καί σάν εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα στήν ἀναστάσιμη λειτουργία τοποθετεῖ τόν πρόλογο τοῦ κατά Ἰωάννη Εὐαγγελίου, πού ἀναφέρεται στόν Μονογενή Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Λόγος γιά τόν ὁποῖο σημειώνει ὁ ἱερός εὐαγγελιστής εἶναι τό δεύτερο ὑποστατικό Πρόσωπο τῆς Παναγίας Τριάδος. Εἶναι Αὐτός, πού σέ συγκεκριμένη χρονική στιγμή ἔρχεται στόν κόσμο καί προσλαμβάνει τήν ἀνθρώπινη φύση. Γίνεται τέλειος ἄνθρωπος γιά τήν δική μας σωτηρία. Αὐτή ἡ ἐνέργεια κάνει τόν Ἰωάννη νά σημειώνει: “ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν”. Ἡ σκήνωσή Του ἐν ἡμῖν ἐλαχιστοποιεῖ τήν ἀπόσταση ἀνάμεσα στό Θεό καί τόν ἄνθρωπο.
Τό χάσμα πού ἄνοιξε ἡ παράβαση τοῦ προπάτορα Ἀδάμ μεγιστοποίησε ἀπροσμέτρητα τήν ἀπόσταση σέ ἄνθρωπο καί Θεό, καί ἄλλαξε ποιοτικά τήν ἀνθρώπινη φύση κάνοντάς την φθαρτή καί θνητή. Τό χάσμα δέν μποροῦσε νά κλείσει μαγικά, μιά καί μαγική σωτηρία εἶναι ἀπάτη. Χρειάζονταν πραγματική, ἁπτή, προσέγγιση μέ τό τραῦμα, ἄνθρωπο, προκειμένου ἡ θεραπεία νά εἶναι ριζική. Αὐτή ἡ πρωτοβουλία ἀνῆκε στόν Θεό, τήν ὁποία πῆρε καί τήν πραγμάτωσε μέ τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου, πού “κατέμιξεν ἑαυτόν τῇ ἐπικύρῳ τῶν ἀνθρώπων φύσει, ἵνα τῇ τῆς θεότητος κοινωνίᾳ συναποθεωθῇ τό ἀνθρώπινον”, κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης.
Ἀποκορύφωση τοῦ ἔργου αὐτοῦ εἶναι ὁ θρίαμβος τῆς Ἀναστάσεως μέ τήν ὁποία χαρίζεται αὐτή ” πᾶσι σαρκί” ἡ νίκη κατά τοῦ θανάτου ἀφοῦ κατά τόν Χρυσορρήμονα:
“Ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται”.
Κήρυγμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Φιοράκη (πΚΦ) τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2001 · Ψηφιακὴ ἐπιμέλεια: fiorakis.org, 2026.
