Κυριακὴ τῶν Βαΐων
(Ἰωάν.12, 1- 18)
Τό γεγονός τῆς ἀναστάσεως τοῦ τετραημέρου Λαζάρου ἔρχεται νά πυροδοτήσει τήν μεσσιακή ἰαχή στόν εἰσερχόμενο στήν ἁγία Πόλη, Κύριο Χριστό.
Τό “ὡσαννά” καί τό “Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου” ἀποτελοῦν τά ἐνθουσιαστικά συνθήματα μιᾶς ὑποδοχῆς ἀντάξιας ἑνός θριαμβευτή βασιλιά. Καί ὁ Χριστός εἶναι ὁ θριαμβευτής κατά τοῦ θανάτου τοῦ ὁποίου: ” τό βασίλειον λύει καί ἐκ τάφου τούς νεκρούς ἐξανιστᾶ”.
Ἐδῶ νά σημειωθεῖ ὅτι, ἡ θριαμβευτική εἴσοδος στά Ἱεροσόλυμα ἀποτελεῖ μιά ἀπό τίς τρεῖς φορές, πού ὁ ἐνανθρωπήσας Υἱός καί Λόγος ἀπεκάλυψε δημόσια τήν μεσσιανική του ἰδιότητα. Ἡ Ἐκκλησία χαρακτηρίζει τήν σημερινή ἡμέρα σάν “τήν Μεσσιανική εἴσοδο εἰς Ἱεροσόλυμα.
Τό “ὡσαννά” πού ἐκφέρεται τόσο αὐθόρμητα ἀπό τόν ἁπλό κόσμο κι ἀπ’ τά ἄδολα χείλη τῶν νηπίων, ἐκφράζει τή μεγάλη ἀλήθεια, τῆς παρουσίας του στόν κόσμο. Προχωρεῖ, ἀκούει, χωρίς νά ζητήσει τό ” μηδενί εἴπῃς”.
Ἡ ἄλλη ἀποκάλυψη γίνεται στήν Σαμαρείτιδα. Ὅταν τῆς ζήτησε νερό γιά νά ξεδιψάσει. Στόν διάλογο πού ἀκολούθησε μαζί της, ἀποκάλυψε τήν μεγάλη ἀλήθεια, ὅτι αὐτός εἶναι ὁ Μεσσίας: “ἐγώ εἰμί ὁ λαλῶν σοι”.
Καί ἡ τρίτη φορά, ὅταν ρωτᾶ τούς μαθητές του: “ὑμεῖς δέ τίνα με λέγετε εἶναι”; ὁ Πέτρος ἐκφράζοντας τή πίστη καί τῶν ἄλλων μαθητῶν ὁμολογεῖ τήν μεγάλη ἀλήθεια: “σύ εἶ ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος”.
Ἡ μεσσιανικότητα τοῦ Κυρίου εἶναι ὁ θρίαμβος τῆς θείας ἀγάπης πού θεμελιώνει μιά νέα πραγματικότητα, πού ξεπερνᾶ τίς συμβατικότητες τοῦ κόσμου τούτου, καί γίνεται ἕνα διαρκές παρόν, γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου καί τοῦ ἀνθρώπου.
Κήρυγμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Φιοράκη (πΚΦ) τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2001 · Ψηφιακὴ ἐπιμέλεια: fiorakis.org, 2026.
