Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ

Κήρυγμα τοῦ π. Κωνσταντίνου Φιοράκη στὴν Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ (Λουκ. 6,31-36): τὸ «γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες» καὶ ἡ ἀγάπη χωρὶς ὅρια ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ μοιάζει μὲ τὸν Δημιουργό του.

από (+) π.Κ. Φιοράκης
377 αναγνώσεις

Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ

(Λουκ. 6, 31- 36)

Ἀσφαλῶς τόσο ἡ καλωσύνη, ὅσο καί ἡ ἀγάπη κάνουν τόν ἄνθρωπο νά μοιάζει μέ τόν Δημιουργό του. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ παραγγέλει στούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί τούς δείχνει τόν τρόπο πού θά γίνουν “υἱοί Ὑψίστου”. Δέν τούς λέει νά γίνουν σοφοί, ὅπως εἶναι ὁ Θεός, οὔτε νά ἀποκτήσουν δύναμη σάν τόν παντοδύναμο Θεό, ἁπλά καί πολύ χαρακτηριστικά τούς δηλώνει:

“Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθώς καί ὁ πατήρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστι”,

μέ αὐτή τήν προτροπή κατακλείεται ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Νά ἔχουμε δηλαδή, ἀγάπη καί καλωσύνη, μιά καί μέσα ἀπό αὐτή τήν πραγματικότητα παίρνουν ἀξία καί ἡ σοφία, ἀλλά καί ἡ δύναμη.


Πράγματι ἡ ἀγάπη στηρίζεται πάνω στόν ἐγχάρακτο φυσικό νόμο, πού εἶναι τυπωμένος στήν ἀνθρώπινη καρδιά. Ὁ φυσικός αὐτός νόμος γράφτηκε πρίν ἀπό τόν ἐξ ἀποκαλύψεως Νόμο.
Ὁ Δημιουργός πλάσσοντας τόν ἄνθρωπο τοῦ χάρισε θεῖες καταβολές, πού παρά τή μεσολάβηση τῆς πτώσεως δέν χάθηκαν. Ἀτόνισαν καί ἀμαυρώθηκαν, ποτέ δέν μπόρεσε ὁ διάβολος νά τίς ἐξαφανίσει, γι’ αὐτό καί κάποια πρόσωπα μέσα στήν μεταπτωτική τους κατάσταση μπόρεσαν καί εἶπαν καί ἔπραξαν μεγαλειώδεις πράξεις. Ὁ μεγάλος τραγικός ποιητής θά βάλει στό στόμα τῆς Ἀντιγόνης τήν περίφημη ρήση: “οὔτοι συνέχθειν, ἀλλά συμφιλεῖν ἔφυν” (Σοφοκλέους Ἀντιγόνη, στ. 523) δεῖγμα τῆς ἀλήθειας αὐτῆς.


Τίποτε ξένο πρός τή φύση μας δέν μᾶς ἀποκαλύπτει ὁ Θεός. Ὁ Θεός δέν γράφει σέ βιβλία, ὁμιλεῖ στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων. Ὁ Χριστός δέν ἔγραψε, μιλοῦσε στούς μαθητές του, ἀλλά καί σέ χιλιάδες ἀκροατῶν του, πού ἀποδείχθηκαν ἡ ζωντανή ἐπιστολή του γραμμένη

” ἐν πλαξί καρδίαις σαρκίναις”.


Ἡ καλωσύνη πού ἐκφράζουν μεταξύ τους οἱ ἁμαρτωλοί εἶναι ἐπίπλαστη, ἔχει μιά προσκαιρότητα. Ἡ παρανομία καί τά ἄνομα συμφέροντα συνδέουν πρόσκαιρα τήν ἀνομία βγάζοντας πρός τά ἔξω μιά κίβδηλη καλωσύνη.

 

Ἀγαπητοί μου,


Ἡ ἀγάπη τῶν χριστιανῶν ἐκδηλώνεται μέσα ἀπό τή γνησιότητα καί παίρνει ἀπεριόριστες διαστάσεις. Φανερώσεις της ἔχουμε πάντοτε, καί καλύπτει ὄχι μόνο τούς γνωστούς καί φίλους, ἀλλά κάθε ἄνθρωπο ἀδιακρίτως. Τό γνήσιο ἦθος αὐτῆς πραγματώνεται στήν παραγγελία τοῦ Χριστοῦ μας: “εἰ ἀγαπᾶτε τούς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καί γάρ οἱ ἁμαρτωλοί τούς ἀγαπῶντας αὐτούς ἀγαπῶσι. καί ἐάν ἀγαθοποιῆτε τούς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; … πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν… καί μηδέν ἀπελπίζοντες… καί ἔσεσθε υἱοί ὑψίστου”.


Κήρυγμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Φιοράκη (πΚΦ) τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2002 · Ψηφιακὴ ἐπιμέλεια: fiorakis.org, 2026.

Διαβάστε Επίσης :