Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ

Κήρυγμα τοῦ π. Κωνσταντίνου Φιοράκη στὴν Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39): ὁ δαιμονισμένος τῶν Γαδαρηνῶν καὶ ἡ πραγματικότητα τοῦ διαβόλου, ἀπὸ τὴν τυραννία τοῦ ὁποίου ἐλευθερώνει μόνο ἡ χάρη τοῦ Χριστοῦ.

από (+) π.Κ. Φιοράκης
377 αναγνώσεις

Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ

(Λουκ. 8, 26- 39)

Ἡ δαιμονολογία εἶναι μιά πραγματικότητα στή ἐπίγεια ζωή μας. Οἱ δαιμονικές ἐπιδράσεις πολλές καί ποικίλες καί ὁ ἄνθρωπος ἀποκομμένος ἀπό τή χάρη τοῦ Θεοῦ δοκιμάζεται στίς ποικίλες ἐπιθέσεις τους.


Ἡ ὕπαρξη τοῦ κακοῦ δέν εἶναι μιά ἀοριστικολογία, καί μόνο ὅταν βρεθοῦμε ἀντιμέτωποι τότε ἀρχίζουμε νά συνειδητοποιοῦμε ὄχι τήν γενικότητα, ἀλλά τήν προσωπική προσβολή πού μᾶς ἐνεργεῖ ἐναντίον μας ὁ διάβολος. Ὁ διάβολος κρύβεται καί μέσα άπό τά ποικίλα τεχνάσματά του προσπαθεῖ νά κρύψει τήν ὕπαρξή του. Ὁ Γάλλος ποιητής Μπωντλέρ ἔχει σημειώσει χαρακτηριστικά: “ἡ πιό ἔξυπνη πονηρία τοῦ διαβόλου εἶναι νά μᾶς πείθει ὅτι δέν ὑπάρχει”.


Ὁ διάβολος καί ἡ κακότητά του δέν εἶναι κάτι τό γενικό, τό ἀόριστο, πού τό προσδιορίζουμε κάτω ἀπό μιά γενικότητα καί ἀοριστία. Σύμφωνα μέ τήν Ἐκκλησία μας τό κακό ἔχει τόν ἐκφραστή του, πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τό διάβολο, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ὕπαρξη διακριτή καί ἀνήκει στόν πνευματικό κόσμο. Ἡ Ἐκκλησία μας διδάσκει πώς εἶναι τό ἐκπεσόν ἀγγελικό τάγμα, καί ἔχει ἀρχηγό του τόν Ἑωσφόρο. Τό τάγμα αὐτό ἐπαναστάτησε κατά τοῦ Θεοῦ καί αὐτοκαδικάστηκε καί ἐξέπεσε τοῦ κόσμου τῶν ἀγαθῶν πνευμάτων, δηλαδή τῶν Ἀγγελικῶν δυνάμεων. Ἔκτοτε ἔγινε ὁ διάβολος, πού συνεχῶς διαβάλλει τό ἔργο τοῦ Θεοῦ.


Ἡ πτώση τοῦ πρωτοπλάστου στήν ἁμαρτία ἦταν τό ἀποτέλεσμα τῆς δαιμονικῆς προτροπῆς. Ἡ ἔκπτωτη πλέον πορεία τοῦ ἀνθρώπου πάνω στή γῆ συνταράσσεται ἀπό τή δαιμονική κυριαρχία μέ ὅλα τά δεινά καί τίς ὀδύνες. Ἡ ἐλευθερία ἀπό τή καταδυναστεία τοῦ πονηροῦ πνεύματος ἐνεργεῖται ἀπό τή χάρη τοῦ Θεοῦ μέσα ἀπό τό γεγονός τῆς θείας ἐνσαρκώσεως.


Στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνἀγνωσμα φαίνεται ξεκάθαρα αὐτή ἡ ἀλήθεια. Ὁ τραγικός δαιμονισμένος τῶν Γαδαρηνῶν μετά τή συνάντησή του μέ τόν ἐλευθερωτή Χριστό τόν μεταβάλλει ριζικά· ἀπό γυμνός ἐμφανίζεται “ἱματισμένος καί σωφρονῶν”· ἀπό ἀκοινώνητος, ζοῦσε στά μνήματα καί τίς ἐρημιές, παρουσιάζεται ἀπαλλαγμένος ἀπό τή δαιμονική κυριαρχία, μπορεῖ καί ἐπικοινωνεῖ μέ τούς συνανθρώπους του, στούς ὁποίους σπεύδει νά διηγηθεῖ τήν ἐλευθερία ἀπό τά δαιμονικά δεσμά.

 

Ἀγαπητοί μου,


Ὁ ἄνθρωπος τῆς ἐποχῆς μας παρά τά μεγαλειώδη ἐπιτεύγματα τῆς τεχνολογίας μένει ἐκτεθειμένος στή δαιμονική τυραννία. Ἡ κακία, τό μῖσος, ἡ διαφθορά, οἱ καταστροφές, ἀλλά καί ἄλλα πολλά δεινά κατατρύχουν τήν πορεία τῆς ζωῆς του. Εἶναι ἄπειρες οἱ διηγήσεις καί οἱ προσωπικές μαρτυρίες τῶν δαιμονικῶν ἐπιθέσεων. Οἱ προσπάθειες γιά ἀπαλλαγή ἀπό τή δύναμη τοῦ κακοῦ δέν τελεσφορεῖ εὔκολα. Οὔτε τά ψυχοφάρμακα, οὔτε ἡ ψυχιατρική, οὔτε τίποτε ἄλλο μπορεῖ νά προσφέρει τήν ποθειτή λύτρωση. Ἡ μοναδική καί μόνιμη θεραπεία συντελεῖται μόνο μέσα ἀπό τή χάρη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία προσφέρει τήν ὑπαρξιακή ἀλλαγή στόν καταδυναστευόμενο ἄνθρωπο ἀπό τή δαιμονική τυραννία.


Κήρυγμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Φιοράκη (πΚΦ) τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2002 · Ψηφιακὴ ἐπιμέλεια: fiorakis.org, 2026.

Διαβάστε Επίσης :