Κυριακὴ Η΄ Ματθαίου
(Ματθ. 14, 14- 22)
Τό θαῦμα τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν πέντε ἄρτων καί τῶν δυό ἰχθύων καί μέσα ἀπ’ αὐτόν τόν ἀσύλληπτο γιά τή λογική μας χορτασμό τόσου μεγάλου ἀριθμοῦ ἀνθρώπων μᾶς διηγεῖται ὁ ἱερός εὐαγγελιστής.
Τό θαῦμα αὐτό ἔγινε μπροστά στά ἔκπληκτα μάτια τόσο χιλιάδων ἀνθρώπων, πού ἔφαγαν καί κόρεσαν τήν πεῖνά τους. Σύμφωνα μέ τήν ἰουδαϊκή παράδοση ὁ χορτασμός τῶν πεινασμένων ἀποτελεῖ τό σημάδι τῆς μεσσιανικότητος Ἐκείνου πού θά ἐπιτελοῦσε αὐτό.
Ἡ Ἐκκλησία εὐθύς ἐξαρχῆς εἶδε στό θαῦμα αὐτό τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τήν παρουσία τοῦ “ἄρτου τῆς Ζωῆς”, πού τρώγωντάς τον ὁ ἄνθρωπος θά μποροῦσε νά ζήσει αἰώνια. Ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἀμέσως μετά τήν καταγραφή τοῦ θαύματος διασώζει μιά ὁμιλία τοῦ Χριστοῦ στήν ὁποία γίνεται λόγος γιά τήν βρώση τοῦ ἄρτου τῆς ζωῆς: ” ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς… ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τόν αἰῶνα” (Ἰωάν. 6, 48, 51).
Ὁ ἱερός Χρυσόστομος ἑρμηνεύοντας τό θαῦμα τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν πέντε ἄρτων σημειώνει, ὅτι σ’ αὐτό ἔχουμε τήν προτύπωση τοῦ μυστηρίου τῆς θείας εὐχαριστίας. Καί πράγματι κάνοντας μιά ἀναγωγή ἀνάμεσα στά δυό αὐτά θαυμαστά σημεῖα βλέπουμε τή σχέση ἀνάμεσα στό χορτασμό τοῦ πλήθους, μέ τόν συνεχή χορτασμό μυριάδων ἀνθρώπων πού κάθε στιγμή σέ κάθε θεία Λειτουργία γεύονται τή “σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου” μέσα ἀπό τό ἁπλό ψωμί καί κρασί καί γίνονται κατά τήν ἔκφραση τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ θεοφόρου “σύσσωμοι καί σύναιμοι Χριστοῦ”.
Μέ τή συνειδητή μας προσέλευση στό εὐχαριστιακό Δεῖπνο χορταίνουμε τήν ὑπαρξιακή μας πεῖνα καί δίψα, γιατί ἤδη γευόμαστε τήν τροφή τῆς ἀθανασίας. Ζοῦμε, κι ἄν πεθάνουμε βιολογικά ἐξακολουθοῦμε νά ζοῦμε γεννημένοι ἤδη στήν ὄντως ζωή “ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ κἄν ἀποθάνῃ ζήσεται· καί πᾶς ὁ ζῶν καί πιστεύων εἰς ἐμέ οὐ μή ἀποθάνῃ εἰς τόν αἰῶνα” (Ἰωάν. 11, 25- 26). Ζεῖ, δηλαδή, τή ζωή τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Ζῶντος Χριστοῦ.
Ἀγαπητοί μου,
Ὁ Χριστός σώζει τούς ἀνθρώπους μέσα ἀπό τό εὐχαριστιακό μυστήριο, πού ἀποτελεῖ τήν ἁπτή πραγματικότητα τῆς συνδέσεώς μας μαζί Του, γι’ αὐτό ἀποτελεῖ τό κέντρο τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἐκκλησία καί θεία Εὐχαριστία ταυτίζονται.
Κήρυγμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Φιοράκη (πΚΦ) τὸν Αὔγουστο τοῦ 2002 · Ψηφιακὴ ἐπιμέλεια: fiorakis.org, 2026.
