Κυριακὴ Ζ΄ Ματθαίου

Κήρυγμα τοῦ π. Κωνσταντίνου Φιοράκη στὴν Κυριακὴ Ζ΄ Ματθαίου (Ματθ. 9,27-35): οἱ δύο τυφλοὶ καὶ ὁ κωφὸς δαιμονιζόμενος: τὰ θαύματα ποὺ προϋποθέτουν τὴν πίστη καὶ φανερώνουν τὴν ἀναδημιουργία τοῦ ἀνθρώπου.

από (+) π.Κ. Φιοράκης
379 αναγνώσεις

Κυριακὴ Ζ΄ Ματθαίου

(Ματθ. 9, 27- 35)

Δυό θαύματα διηγεῖται ἡ σημερινή περικοπή. Τή θεραπεία δυό τυφλῶν καί ἑνός κωφοῦ δαιμονιζομένου. Πλησιάζοντας τούς τυφλούς ὁ Χριστός σημειώνει ὁ εὐαγγελιστής, ὅτι ἀγγίζει τά κλειστά τους μάτια καί τούς λέγει: “κατά τήν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν”. Τό ἄγγιγμα καί ἡ προσταγή κάνει τούς τυφλούς νά βροῦν τό φῶς τους.


Αὐτό τό “γεννηθήτω” πού ἀπευθύνει ὁ Χριστός ἔχει μιά ἀμεσότητα μέ τό δημιουργικό πρόσταγμα τοῦ Θεοῦ Λόγου στήν ἀρχή τῆς δημιουργίας “πάντων τῶν κτισμάτων”. Διαπιστώνουμε τήν ἴδια γλωσσική ἀκολουθία καί αὐτό γιατί εἶναι ὁ Ἴδιος πού ἐνεργεῖ τόσο τή δημιουργία, ὅσο καί τήν ἀναδημιουγία κόσμου καί ἀνθρώπου.


Ἡ πτώση, συνειδητή ἐπιλογή τοῦ ἀνθρώπου, ἔφερε τήν ἀποδιοργάνωση, ὄχι ὅμως καί τήν καταστροφή τοῦ κόσμου καί τοῦ ἀνθρώπου. Τό γεγονός αὐτό ἀναλαμβάνει νά ἀποκαταστήσει ἡ ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἐνσαρκωμένος Υἱός τοῦ Θεοῦ ἀποκαθιστᾶ τό πεσμένο στή φθορά καί τό θάνατο πλαστούργημά Του. Ἔρχεται καί ντύνει τή φθαρτότητά μας μέ τό χιτώνα τῆς ἀφθαρσίας, καί τή θνητότητα πού μᾶς ἔντυσε ἡ ψευτοφαντασίωση τῆς ἰσοθεΐας τοῦ προπάτορα, μέ τή δυνατότητα τῆς ἀθανασίας.


Στό θαῦμα τῆς θεραπείας τῶν δυό τυφλῶν, ἀλλά καί τοῦ δαιμονιζομένου, ἀλλά καί ὅλων τῶν θαυμάτων τοῦ Χριστοῦ μας φανερώνεται τό μέγεθος τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιά τόν ἄνθρωπο. Τά θαύματα δέν γίνονται γιά δημιουργήσουν ἐντυπωσιασμό, οὔτε γίνονται γιά νά προκαλέουν τήν πίστη στόν ἄνθρωπο. Τά θαύματα προϋποθέτουν τήν πίστη, ὥστε μέσα ἀπ’ αὐτά νά μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ἀνακαλύπτει τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ, νά γεύεται τόν καινούργιο κόσμο, πού ἀνατέλλει γιά τόν ἄνθρωπο. Ὅποιος μπορεῖ νά ἀναγνωρίσει τό πρόσωπο καί τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ ἀποκτᾶ νέες δυνατότητες καί προοπτικές. Τά θαύματα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ δέν σταμάτησαν ποτέ, κι ἄς ὀρθώνει σ’ αὐτά τό φτηνό ὀρθολογισμό του ὁ ἄνθρωπος.

 

Ἀγαπητοί μου,


Ὅποιος περιμένει νά δεῖ τό θαῦμα γιά νά πιστέψει θά μένει πάντοτε σέ μιά τραγική προσμονή, πού θά τόν ἀφήνει ἔξω ἀπό τό χῶρο τῶν υἱῶν τῆς Βασιλείας. Γιοί τῆς Βασιλείας γίνονται ὅσοι πιστεύουν καί ζοῦν τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, βιώνοντας τή μυστηριακή της ζωή, πού εἶναι τό διαρκές θαῦμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στόν ἱστορικό χρόνο.


Κήρυγμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Φιοράκη (πΚΦ) τὸν Αὔγουστο τοῦ 2002 · Ψηφιακὴ ἐπιμέλεια: fiorakis.org, 2026.

Διαβάστε Επίσης :