Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων
(Ματθ. 9, 36, 10, 1-8)
Τήν περασμένη Κυριακή ἡμέρα τῆς ἁγίας Πεντηκοστῆς γιορτάσαμε τήν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στούς μαθητές τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι πλέον ἀναδείκνύονται σέ Ἀποστόλους μέ συγκεκριμένη ἀποστολή, νά πορευθοῦν σ’ ὁλόκληρο τόν κόσμο καί νά διδάξουν τούς ἀνθρώπους στήν καινούργια πραγματικότητα, πού ἔφερε ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο.
Τό ἔργο τῶν Ἀποστόλων τοῦ Χριστοῦ δέν ἦταν εὔκολο. Οἱ ἄνθρωποι δέν πείθονται εὔκολα γιά νά ἀλλάξουν συνήθειες καί τρόπο ζωῆς. Καί ἡ ἀποστολή τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, πού δέν εἶχαν βγεῖ καλά, καλά, ἔξω ἀπό τά ὅρια τῆς Παλαιστίνης, πού ἡ κύρια ἀπασχόλησή τους ἦταν νά πιάνουν ψάρια, ἦταν νά φέρουν στούς ἀνθρώπους ἕνα συγκεκριμένο τρόπο ζωῆς. Νά κάνουν τόν κόσμο Ἐκκλησία. Καί εἴδαμε στό σχόλιο τῆς περασμένης Κυριακῆς, τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία καί τί ἐπιδιώκεται μέσα ἀπό τήν παρουσία της στόν κόσμο.
Οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ, πρίν ἀναλάβουν τό τεράστιο αὐτό ἔργο, ἦταν ἄνθρωποι τοῦ μόχθου, πού πάσχιζαν γιά τίς καθημερινές τους ἀνάγκες. Ἡ κλήση τους νά ἀκολουθήσουν τόν Χριστό, γίνεται ἁπλά χωρίς ἐξετάσεις, δίχως νά τούς ζητηθοῦν βιογραφικά σημειώματα.
Ἦταν ἁπλοί ἄνθρωποι, χωρίς ἐξουσιαστικές, ἤ φιλοσοφικές περγαμηνές. Τά ἱερά εὐαγγελικά κείμενα ξεκάθαρα ὁριοθετοῦν τήν ταυτότητά τους. Οἱ ἴδιοι δέν εἶχαν φαντασθεῖ τίς ἀπροσμέτρητες διαστάσεις τῆς ἀποστολῆς, πού ἐπρόκειτο νά διακονήσουν. Αὐτό ὅμως δέν γίνεται ἔτσι τυχαία. Καλοῦνται ἄνθρωποι ἁπλοϊκοί γιά νά φανεῖ ὅτι πρωταγωνιστής στήν τεράστια αὐτή προσπάθεια τῆς μαθητείας ὅλων τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Θεός. Τό γράφει ξεκάθαρα ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: “τά μωρά τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός… ὅπως μή καυχήσεται πᾶσα σάρξ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ” (Α’ Κορ. 1, 28).
Παρά τίς δυσκολίες ἡ ἀποστολή τους ἔγινε πραγματικότητα. Καθοδηγούμενοι ἀπό τήν πανσθενή δύναμη τοῦ Παρακλήτου μαθήτευσαν καί μαθητεύουν ὅλο τόν κόσμο πρός δόξαν Θεοῦ.
Κήρυγμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Φιοράκη (πΚΦ) τὸν Ἰούνιο τοῦ 2002 · Ψηφιακὴ ἐπιμέλεια: fiorakis.org, 2026.
