Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου
(Ἰωάν.17, 1-13)
Ἡ σημερινή Κυριακή παρεμβάλλεται ἀνάμεσα στή γιορτή τῆς Ἀναλήψεως καί τῆς Πεντηκοστῆς καί θεσπίστηκε ἀπό τήν Ἐκκλησία μας νά τιμᾶται ἡ μνήμη τῶν ἁγίων Πατέρων, πού συγκρότησαν στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας τήν Α’ Οἰκουμενική Σύνοδο τό ἔτος 325 μ. Χ.
Οἱ Πατέρες ὄχι μόνο τῆς Πρώτης, ἀλλά καί τῶν ἄλλων Συνόδων, Οἰκουμενικῶν, ἤ Τοπικῶν, προσπάθησαν νά παρουσιάσουν τήν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, ἑρμηνεύοντες τό θεανθρώπινο Πρόσωπο, μέσα ἀπό τή βεβαιότητα τῆς Ἀναστάσεως ἡ ὁποία εἶναι καί ἡ ἐπιβεβαίωση τῆς θεότητός Του.
Οἱ αἱρετικοί ἐπιχειροῦν μέ λογικές κατηγορίες νά παρουσιάσουν τό ὑπέρλογο, πού ὅμως ἀπαιτεῖ τήν πίστη καί ὄχι τή λογική γιά τό ἄγγιγμά του. Ἄν λογικά ἐπιχειρήσουμε νά ἐξηγήσουμε τά τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Θεανθρωπίνου μυστηρίου, φιλοσοφοῦμε καί δέν θεολογοῦμε. Ἕνας Θεός πού λογικά ἐξηγεῖται, παύει νά εἶναι Θεός, εἶναι κατασκεύασμα κάποιου ἀνθρωπίνου ἐγκεφάλου. Καί ἕνα τέτοιο Θεό δέν τόν χρειαζόμαστε.
Στή Σύνοδο τῆς Νίκαιας, ὅπως καί στίς λοιπές Συνόδους οἱ ἅγιοι Πατέρες ὁριοθετοῦν τό πλαίσιο τῆς ἀλήθειας τῆς Ἐκκλησίας. Καθοδηγούμενοι μέ τήν ἔμπνευση καί Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καθιερώνουν τήν καθαρότητα τῶν κριτηρίων, πού πρέπει νά προσλάβει ἡ ἀλήθεια τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, ὥστε νά ψαυθεῖ ἀπό τήν ἱστορική σάρκα τῆς γλώσσας τοῦ ἀνθρώπου.
Ὁ Ἄρειος πρεσβύτερος τῆς Ἀλεξανδρινῆς Ἐκκλησίας προσπαθώντας νά ὑπερασπίσει τήν ἀλήθεια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί νά μείνει συνεπής στίς ἀπαιτήσεις τῆς φιλοσοφικῆς σκέψεως δίδασκε, ὅτι ὁ Υἱός δέν εἶναι “ὁμοούσιος”, τῆς ἴδιας οὐσίας, μέ τόν Θεό Πατέρα, ἀλλά διαφορετικῆς οὐσίας, πού ἐν προκειμένῳ ἦταν κτιστή καί δημιουργημένης πρίν ἀπό κάθε ἄλλο κτίσμα. Μέ τό τρόπο αὐτό παρασύρονταν στίς ἀπαιτήσεις μιᾶ ὀρθολογικῆς σκέψεως πού ὑποβάθμιζε τόν Θεό Λόγο σέ κτίσμα, δημιούργημα.
Ἄλλά ἄν ὁ Χριστός εἶναι κτίσμα καί ὄχι Θεός, τότε σωτηρία δέν ὑπάρχει καί ὅσα διδάσκονται ἀπό τήν Ἐκκλησία εἶναι μυθεύματα. Ὅταν ἡ θεότητα τοῦ Χριστοῦ κλονισθεῖ, τότε χάνεται καί ὁ ἄνθρωπος.
Ἀγαπητοί μου,
Οἱ Πατέρες μέ τρόπο ἀδιάψευστο μέσα ἀπό τήν ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας διδάσκουν τήν “ὁμοουσιότητα” τοῦ Λόγου, πού σαρκώνεται ἐν χρόνῳ “ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου” προκειμένου νά χαρίσει τή λύτρωση στόν ἄνθρωπο. Γίνονται ἔτσι τό ἐχέγγυο τῆς γνησίας ἑρμηνείας τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, προσφέροντας τό πλαίσιο βιώσεως τοῦ γεγονότος τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως.
Κήρυγμα τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Φιοράκη (πΚΦ) τὸν Ἰούνιο τοῦ 2002 · Ψηφιακὴ ἐπιμέλεια: fiorakis.org, 2026.
